ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΣΤΑ ΑΔΥΤΑ 
ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ

     Το σπήλαιο Αλιστράτης βρίσκεται έξι (6) χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της ομώνυμης κοινότητας, στη θέση "πετρωτό". Η έκταση της περιοχής περιλαμβάνει 14.000 στρ. Από τις αρχές του αιώνα τα σπήλαια της Αλιστράτης ονομάζονταν τρύπες. Σε όλη την περιοχή του Πετρωτού (των σπηλαίων) είναι γύρω στα πέντε σπήλαια και μεταξύ αυτών το μεγαλύτερο και αξιοποιημένο ήδη και σε λειτουργία το τουριστικό Σπήλαιο Αλιστράτης.

     Για πρώτη φορά, το 1959, μια ομάδα νέων με αρχηγό το δάσκαλο Δημήτρη Ιατρίδη, κατέβηκαν σ' ένα από τα πηγάδια, προχώρησαν μέσα, σύρθηκαν σε μια κατηφόρα εξήντα περίπου μέτρων, έφτασαν στο δάπεδο του σπηλαίου και έμειναν εκστασιασμένοι όταν το δυνατό φως των "Λουξ" τους αποκάλυψε την ομορφιά που κρυβόταν εκεί. Είχαν βρεθεί σ' εκείνο ακριβώς το σημείο που πρωτοαντικρίζουν σήμερα οι επισκέπτες.

     Το σπήλαιο περιέχει πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο, που διακρίνεται για την ομορφιά του και την ποικιλία των σπηλαιοαποθέσεων. Μεγάλη είναι η ποικιλία σταλαγμιτών και σταλακτιτών από άποψη μορφών και ιδιαίτερα από άποψη ηλικίας. Υπάρχουν παλιοί σταλακτώνες που συχνά φράσσουν τις σήραγγες (στοές) του σπηλαίου καθώς και οι σταλακτίτες, που βρίσκονται στο αρχικό στάδιο σχηματισμού .

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

     Στην είσοδο του σπηλαίου συναντούμε μια πολύ ωραία αίθουσα ύψους 8 μ., που είναι ο προθάλαμος αυτού. Από τον προθάλαμο ξεκινούν διάφορες στοές με μεγάλο ύψος και πλουσιότατο διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες.

     Οι κύριοι κλάδοι του σπηλαίου αναπτύσσονται δεξιά και αριστερά της εισόδου και αρχίζουν από ένα μεγάλο θάλαμο, το θάλαμο υποδοχής που έχει διαστάσεις 60 μ. πλάτος, 100 μ. μήκος και 20 - 30 μ. ύψος. Στο θάλαμο αυτό η φύση θέλησε να δείξει τη μεγαλύτερη δύναμή της σε δημιουργία στολισμών στον ελλαδικό χώρο ή ακόμη τον ευρωπαϊκό.

     Όσο ο επισκέπτης προχωρεί, τόσο ο διάκοσμος γίνεται πλουσιότερος σε κατάλευκους σταλακτίτες σε μορφή παραπετάσματος. Ακολουθούν άλλοι θάλαμοι (αίθουσες) ύψους 8 ή 10 μ.

     Από το θάλαμο υποδοχής και πάλι προς τα δεξιά ξεκινά μια δεύτερη στοά ή διάδρομος σχεδόν παράλληλα μ' αυτόν που είδαμε. Αντικρίζουμε μερικούς εντυπωσιακούς κόκκινους σταλακτίτες, που φέρουν το όνομα "ΦΛΟΓΕΣ" το ύψος τους φτάνει τα 35 μ. περίπου. Σ' ένα σημείο οι δύο στοές ενώνονται και συνεχίζουν φαρδύτερες και ψηλότερες, ενώ από την οροφή κρέμονται τεράστιοι και μεγαλοπρεπείς σταλακτίτες μήκους 15 μ. Υπάρχουν και όροφοι στο σπήλαιο που είναι αμέτρητοι και δεν είναι ακόμη γνωστοί.

ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

    Το σπήλαιο περιέχει πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο, που διακρίνεται για την ομορφιά του και την ποικιλία των σπηλαιοαποθέσεων. Μεγάλη είναι η ποικιλία σταλαγμιτών και σταλακτιτών από άποψη μορφών και ιδιαίτερα από άποψη ηλικίας. Υπάρχουν παλιοί σταλακτώνες που συχνά φράσσουν τις σήραγγες (στοές) του σπηλαίου καθώς και οι σταλακτίτες, που βρίσκονται στο αρχικό στάδιο σχηματισμού. Οι παλιοί σταλακτίτες απαντούν κυρίως στις δεξιές από την είσοδο στοές, ενώ οι "ΒΡΕΦΙΚΟΙ" σταλακτίτες στην αριστερή στοά από την είσοδο, στη λεγόμενη στοά "ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΚΙΑ"

ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

     Λόγω του μικρού πάχους των υπερκείμενων στρωμάτων (10-30 μ.) οι θερμοκρασίες του σπηλαίου είναι σχετικά υψηλές (15ο -17ο C) και λόγω του μειωμένου εξαερισμού η θερμοκρασία αυτή διατηρείται και το χειμώνα.
   Κατόπιν μελέτης των κλιματολογικών συνθηκών του σπηλαίου βρέθηκε ότι επικρατεί θαυμάσιος εξαερισμός σε όλα τα μέρη του.


ΒΙΟΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ

    Το οικοσύστημα του σπηλαίου Αλιστράτης παρουσιάζει πολύ μεγάλο βιολογικό ενδιαφέρον, λόγω του μεγέθους του, του εντυπωσιακού αριθμού νυχτερίδων που φιλοξενεί και της ύπαρξης ενδημικών του σπηλαίου οργανισμών.

    Το οικοσύστημα του σπηλαίου είναι σπάνιο, μοναδικό και πολύ πλούσιο. Δεκάδες χιλιάδες νυχτερίδες, από τα επτά είδη που συναντάμε στο σπήλαιο, βρίσκουν καταφύγιο για αναπαραγωγή και κούρνιασμα κατά τους θερινούς μήνες λόγω της υψηλής θερμοκρασίας του σπηλαίου.
Υπάρχουν οργανισμοί και συνολικά 36 είδη μικροοργανισμών, όπως Δολιχόποδα, Μυριάποδα, Σκορπιοί και ένα πρωτόγνωρο που το ονόμασαν Αλιστράτια Μπερόν. Επίσης ένα ενδημικό ζωύφιο, ισόποδο τριών χιλιοστών, λυκόποδα, δύο κολιόπτερα και ένα λεπιδόπτερο.

 Η πανίδα που εγκλείεται μέσα σε ιζήματα μικρού και μεγάλου πάχους, που είναι διάσπαρτα σ' όλη την επιφάνεια του σπηλαίου, χρονολογείται περίπου από 2.000.000 χρόνια πριν.

    Μέσα σ' αυτά τα ιζήματα που αποτελούν επιστημονικά αρχεία της φύσης υπάρχουν απολιθώματα διαφόρων ζώων, καθώς και αρχαιολογικά ευρήματα.
    Σε ορισμένα σημεία αποκαλύφθηκαν περιασβεστωμένα οστά ζώων και με μια πρόχειρη εξέταση πρόκειται περί χορτοφάγων ζώων. Επίσης τα οστρακοειδή και τα βραχογραφήματα, που αποκαλύπτονται σ' αυτό μιλούν για ύπαρξη αρχανθρώπων.

·        Το σπήλαιο  ΑΛΙΣΤΡΑΤΗΣ

Περισσότερες πληροφορίες στην  ιστοσελίδα του σπηλαίου

 

 

ip based webcounter
Web cownter

Copyright ©

7ο Γυμνάσιο Λάρισας

2003-2014

Σχεδιασμός & Επιμέλεια: Χουρμουζιάδου Δέσποινα - Γαλλικών