ΛΙΜΝΗ   ΠΛΑΣΤΗΡΑ

      Στις 25 Ιανουαρίου 2002 οι περιβαλλοντικές ομάδες της Α2 και Β1 τάξης του σχολείου μας επισκεφθήκαμε το Δέλτα του ποταμού Αξιού, το κέντρο προστασίας υγροβιοτόπων και το κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων.

    Στις δυτικές ακτές του Θερμαϊκού κόλπου εκτείνεται ένας από τους πιο σημαντικούς υγρότοπους της Ελλάδας. Ξεκινώντας από την Θεσσαλονίκη και πηγαίνοντας δυτικά συναντάμε τη Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου στις εκβολές του Γαλλικού ποταμού, το δέλτα Αξιού, τις εκβολές του Λουδία, το δέλτα του Αλιάκμονα και νοτιότερα την Αλυκή Κίτρους.

   Η σημερινή μορφή του υγροτόπου δημιουργήθηκε με την πάροδο αιώνων κάτω από τη συνεχή αλληλεπίδραση των φυσικών φαινομένων (ανάμιξη γλυκού και αλμυρού νερού, συσσώρευση των φερτών υλικών των ποταμών) και των ανθρωπογενών επεμβάσεων . Ρυθμιστικό ρόλο, σε αυτές τις περιοχές που βρίσκονται ανάμεσα στη ξηρά και τη θάλασσα, παίζει η παρουσία του νερού (επιφανειακό, υπόγειο, μόνιμο, εποχιακό) καθώς και η αλατότητά του. Τα στοιχεία αυτά επηρεάζουν την βλάστηση δημιουργώντας χαρακτηριστικές ενότητες. Έτσι έχουν δημιουργηθεί κοινωνίες με φυτά προσαρμοσμένα στην άμμο, φυτά ανθεκτικά στο αλάτι, θαμνώνες με αρμυρίκια, λειμώνες με βούρλα, καλαμώνες, υδρόφυτα και παραποτάμια δενδρώδης βλάστηση. Περισσότερα από 500 είδη και υποείδη χλωρίδας υπάρχουν στην περιοχή δημιουργώντας πολυμορφία σε χρώματα κατά την διάρκεια του έτους .

    Στα δένδρα της περιοχής φωλιάζουν κορμοράνοι, λευκοτσικνιάδες, κρυπτοτσιακνιάδες, νυκτοκόρακες, χουλιαρομύτες. Στην ευρύτερη περιοχή φωλιάζουν και τα τρωτά είδη, σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο, πορφυροτσικνιάς, καλαμόκιρκος, καλαμοκανάς, αβοκέτα, νεροχελίδονο και ο μαυροκέφαλος γλάρος ή σκυλοκούταβος.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα στην περιοχή των δέλτα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή παρατηρούνται τα περισ-σότερα αρπακτικά από κάθε άλλη εποχή. Τα διερχόμενα κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης χρησιμοποιούν τον υγρότοπο για τροφοληψία και αρκετά διαχειμάζουν. Στον υγρότοπο έχουν παρατηρηθεί 30 είδη αρπακτικών, ανάμεσά τους θαλασσαετός, ψαραετός, χρυσαετός, γερακίνες, αετογερακίνες, φιδαετοί και διάφορα είδη κίρκων και γερακιών. Έχουν επίσης καταγραφεί 17 είδη θηλαστικών, αριθμός αρκετά σημαντικός. Ανάμεσά τους η αγριόγατα, είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση (Κόκκινο Βιβλίο), βίδρα, τσακάλι, λύκος, ασβός, λαγόγυρος με τρωτούς πληθυσμούς.

     Στο δήμο της Χαλάστρας, σε απόσταση 10 περίπου χλμ. από τον πυρήνα του υγρότοπου ξεκίνησε την λειτουργία του τον Νοέμβριο 1997, Κέντρο Πληροφόρησης. Σκοπός του είναι η λειτουργία του ως σημείο αναφοράς για την προστασία και ανάδειξη της περιοχής του Δέλτα Αξιού, καθώς και για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού στις αξίες και λειτουργίες της περιοχής.


    Στο χώρο του κτιρίου λειτουργεί από τις αρχές του 1998 μια έκθεση φωτογραφικού υλικού και μακετών για την περιοχή των εκβολών των ποταμών και της Αλυκής που μπορεί κανείς να επισκεφθεί, κατόπιν συνεννόησης με το προσωπικό του κέντρου.
    Στο κέντρο προστασίας υγροβιοτόπων παρακολουθήσαμε σλάϊτς, με θέμα τη ζωή στον υγροβιότοπο ( πανίδα και χλωρίδα), τη μόλυνσή της από τους ανθρώπους, καθώς και τη σημασία τους για την ανθρώπινη ζωή. Μεγάλη εντύπωση μας έκανε, ότι ο τόπος είναι ευνοϊκός και εκεί φυτρώνει ρύζι και εκεί συναντάμε τη ρυζοκαλλιέργεια, τη μυδοκαλλιέργεια και την αλιεία. Εντυπωσιαστήκαμε με τους τρόπους τους οποίους οι άνθρωποι μελετούν τις κινήσεις των πουλιών, με διάφορα όργανα όπως, με τη δακτυλίωση, με διάφορους πομπούς και με το ραντάρ.


     Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το Δέλτα του ποταμού Αξιού, όπου με ειδικά τηλεσκόπια, παρακολουθήσαμε τη ζωή κάποιων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον και είχαμε την ευκαιρία να δούμε έναν υγροβιότοπο από κοντά και όχι μόνον από φωτογραφίες και την τηλεόραση.

     Στη συνέχεια, πήγαμε στο κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων, στη Θεσσαλονίκη. Εκεί υπήρχαν διαφόρων ειδών πουλιά, άλλα πυροβολημένα, άλλα χτυπημένα και άλλα δηλητηριασμένα, ίσως από διάφορες τροφές που έτρωγαν. Άλλα ήταν αδύναμα από την έλλειψη τροφής. Εκεί ο εθελοντές μας εξήγησαν, ότι τα περιποιούνταν και τα φρόντιζαν, μέχρι να γίνουν καλά και στη συνέχεια τα απελευθέρωναν. Όταν, όμως αυτά είναι πολύ πληγωμένα, τα στέλνουν στην Αίγινα, που είναι το μεγαλύτερο κέντρο περίθαλψης στην Ελλάδα. Εκεί τα φροντίζουν καλύτερα και όταν γίνουν καλά, τα απελευθερώνουν.

                                
     Πρέπει να σημειωθεί, ότι οι άνθρωποι εκεί, ήταν όλοι εθελοντές. Το μεγαλύτερο ποσοστό των υπό περίθαλψη ζώων, ήταν τραυματισμένα από τα σκάγια κάποιων ασυνείδητων κυνηγών και ένα μικρότερο ποσοστό ήταν αδύναμο, λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, που επικρατούσαν τον τελευταίο καιρό στους υγροβιότοπους της χώρας.
 

το περιοδικό του ΕΚΠΑΖ

                 

 

ip based webcounter

free web counter

Copyright ©

7ο Γυμνάσιο Λάρισας

2003-2014

Σχεδιασμός & Επιμέλεια: Χουρμουζιάδου Δέσποινα - Γαλλικών