ΛΑΡΙΣΑ - Αξιοθέατα

  • Διαδρομή στα μνημεία του Ιστορικού Κέντρου της Λάρισας

      Η γνωριμία με την πολιτιστική ταυτότητα της Λάρισας θα μπορούσε να πλαισιωθεί τόσο με in situ εξερευνήσεις στο πολύμορφο και πολυεπίπεδο Ιστορικό της Κέντρο, όσο και μέσω της θέασης και απόλαυσης των ίδιων των εκθεμάτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λάρισας (σύντομα όλες οι συλλογές του Αρχαιολογικού θα στεγασθούν στο Νέο Διαχρονικό Λάρισας). Μια προτεινόμενη διαδρομή είναι καταρχήν η επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λάρισας, που στεγάζεται σε τζαμί του 19ου αι.-το λεγόμενο Γενί Τζαμί- το οποίο περιλαμβάνει εκθέματα από τη Νεολιθική έως την Ελληνιστική Εποχή. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Λάρισας βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, κοντά στο κέντρο της αγοράς, επί των οδών Κύπρου και Βενιζέλου. Ακριβώς απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο Λάρισας, βρίσκονται οι δυο μεγάλες πλατείες του Αγ. Μπλάνα και Αγίου Βησσαρίωνα. Στην πλατεία Αγ. Μπλάνα μετά από ανασκαφικές εργασίες ήρθαν στο φως παλαιοχριστιανικά λουτρά του 5ου αι. π.Χ. , ενώ μέσα στο ιερό ναό του Αγίου Βησσαρίωνος, ο Λαρισαίος ζωγράφος Αγήνορας Αστεριάδης έχει φιλοτεχνήσει τις αγιογραφίες του. Καθώς ο επισκέπτης κατευθύνεται προς το κέντρο της πόλης, δηλαδή προς τα δυτικά, και ενώ έχει διασχίσει μεγάλος μέρος του μη πεζοδρομημένου κομματιού της Οδού Βενιζέλου, στο ύψος της οδού Παπαφλέσσα θα συναντήσει το Μπαϊρακλί Τζαμί (το οποίο βρίσκεται επί των πεζοδρομημένων οδών Παπαφλέσσα και Όσσης). Από το Μπαϊρακλί Τζαμί σήμερα σώζονται οι δύο τοίχοι του κεντρικού χώρου, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από ωραία πλινθοπερίκλειστη τοιχοδομία, όπως το Μπεζεστένι και χρονολογείται στα τέλη του 15ου- αρχές του 16ου αιώνα. Ο επισκέπτης από τη θέση Μπαϊρακλί Τζαμί μπορεί είτε να ανηφορίσει στο λόφο του Φρουρίου για κάποιο μικρό διάλειμμα στις γύρω καφετέριες είτε να επιστρέψει στην Οδό Βενιζέλου και να συνεχίσει έτσι την εξερεύνηση του στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Μερικές δεκάδες μέτρα πιο πέρα θα αντικρίσει το Μεγάλο Οθωμανικό Λουτρό (Buyuk Hamam) , όπου θα διακρίνει τον επιβλητικό τρούλο των αποδυτηρίων. Το μνημείο, σήμερα, είναι ενσωματωμένο σε νεότερες κατασκευές. Μικρό τμήμα του έχει αναδειχθεί κάτω από τον μικρό τρούλο, ο οποίος σήμερα δεν είναι ορατός. Διασχίζοντας την πεζοδρομημένη οδό Βενιζέλου, και αμέσως μετά από σύντομη πεζοπορία 2 λεπτών (αμέσως μετά το Μεγάλο Οθωμανικό Λουτρό) δεσπόζει το Α’ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας στις παρυφές του Λόφου του Φρουρίου. Το Α’ αρχαίο θέατρο οικοδομήθηκε κατά το α’ μισό του 3ου αι. π.Χ. στα χρόνια του βασιλιά της Μακεδονίας Αντιγόνου Γονατά, ενώ φαίνεται να ακολούθήσε το παράδειγμα του Διονυσιακού Θεάτρου της Αθήνας. Επίσης υπολογίζεται ότι το θέατρο χωρούσε πάνω από 10.000 θεατές. Ο λόφος του Φρουρίου, όμως, κρύβει και άλλες εκπλήξεις. Ανηφορίζοντας με κατεύθυνση προς τα βόρεια, ο επισκέπτης θα συναντήσει ένα σύμπλεγμα μνημείων της παλαιοχριστιανικής, της κυρίως βυζαντινής αλλά και της οθωμανικής περιόδου, που αναδείχθηκαν τα τελευταία χρόνια. Ειδικότερα, στην πλατεία Λαμπρούλη, έχουν διασωθεί τμήματα του Μπεζεστενίου του 15ου αι., των παλαιοχριστιανικών λουτρών του 6ου αι., της παλαιοχριστιανικής βασιλικής του Αγίου Αχιλλίου και της βασιλικής της κυρίως βυζαντινής περιόδου του 11ου – 12ου αι. μ.Χ., με νεκροταφεία της ίδιας περιόδου. Τέλος, ο επισκέπτης, με κατεύθυνση προς τα νοτιοδυτικά, μπορεί να επισκεφτεί στη συμβολή των οδών Ταγματάρχου και Πρωτομαγιάς, το Β’ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας, το οποίο άρχισε να κατασκευάζεται τον 1ο αι. π.Χ. Η σπουδαιότητα του έγκειται στη κάλυψη συγκεκριμένων πνευματικών αναγκών των αρχαίων Λαρισαίων, αφού το Α’ θέατρο μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση (δηλαδή μετά τον 2ο προχριστιανικό αιώνα) είχε ήδη μετασκευασθεί σε αρένα και δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για άλλου είδους εκδηλώσεις.

Ο λόφος του Φρουρίου

   Σύμφωνα με τα στοιχεία που μας δίνουν οι αρχαιολογικές έρευνες, ο πρώτος οικισμός στη θέση της Λάρισας και συγκεκριμένα στο λόφο του Αγ. Αχιλλείου, ανάγεται στη νεολιθική εποχή. Ο οικισμός παρουσιάζει χαρακτηριστικά  "πόλης" κατά την κλασική εποχή και καταλαμβάνει έκταση γύρω από το λόφο, που έχει γίνει πλέον η ακρόπολη της κλασικής πόλης.

   Έτσι κατά την ιστορική αυτή περίοδο, η Λάρισα διαθέτει ακρόπολη με το ναό της Πολιάδας Αθηνάς, θέατρο, ελεύθερη αγορά με το ναό του Κερδώου Απόλλωνος, ένα δεύτερο θέατρο και ίσως άλλα σημαντικά κτίρια και χώρους. Ξεχωρίζει η Ακρόπολη και η Αγορά.

    Η Ακρόπολη, στρατιωτικής σημασίας χώρος για την πόλη και συγχρόνως κύριος τόπος λατρείας, φιλοξενεί στους πρόποδές της το θέατρο, που κατέχει σημαντική θέση στην πολιτιστική ζωή των κατοίκων. Η Αγορά, που τοποθετείται από τους αρχαιολόγους στην πλατεία Ταχυδρομείου, είναι ο χώρος ανταλλαγής ιδεών και λήψης αποφάσεων, που αφορούν την πολιτική ζωή και λειτουργία της πόλης.

    Ο λόφος του Φρουρίου, από τότε που ο Λάρισος ίδρυσε τον 6ο αιώνα π.Χ. την πόλη στη νότια όχθη του Πηνειού, ήταν και συνεχίζει να είναι η καρδιά της πόλης. Κατά την αρχαιότητα εκεί βρισκόταν η Ακρόπολη της Λάρισας, το διοικητικό κέντρο. Στην Κλασική εποχή υπήρχαν λαμπροί ναοί, όπως αποδεικνύουν οι επιγραφές. Στους ιστορικούς χρόνους εδώ ήταν η οχυρωμένη ακρόπολη της αρχαίας Λάρισας με τον περικαλλή ναό της Πολιάδος Αθηνάς και, μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση τον 2ο προχριστιανικό αιώνα, τον περίφημο ναό του Ελευθερίου Διός. Οι μαρτυρίες των κειμένων δίνουν την εικόνα μιας ακρόπολης οχυρωμένης με ισχυρό τείχος. Σύμφωνα με τις γραπτές πηγές, τα τείχη της ακρόπολης, που δε σώζονται, ανακαινίστηκαν από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Σήμερα στο λόφο σώζεται το μπεζεστένι, η τουρκική αγορά του 15ου αι., στην τοιχοποιία της οποίας είναι εμφανή τα υλικά δομής σε δεύτερη χρήση, προερχόμενα από αρχαία κτίσματα που βρίσκονταν στην περιοχή (ναούς).

Άγιος Αχίλλειος

Πλατεία φρουρίου

   Ο Λαρισαίος του 6ου αιώνα π.Χ. ανέβαινε στο λόφο του Φρουρίου για να λατρέψει την Πολιάδα Αθηνά, όπως και σήμερα λατρεύει στον ίδιο χώρο τον πολιούχο άγιο Αχίλλειο. Επί πλέον εδώ ο πολίτης μπορούσε να ενημερωθεί για σημαντικές αποφάσεις που έβγαζαν οι αρχές του τόπου, διαβάζοντας αντίγραφα των ψηφισμάτων. Τα ψηφίσματα ήταν ενεπίγραφες στήλες ναών στις οποίες έγραφαν σημαντικές αποφάσεις του δήμου ή και δικαστικές κρίσεις. στήνονταν σε δημόσιο χώρο για την άμεση ενημέρωση των πολιτών.

   Οι Βυζαντινοί έκτισαν φρούριο στη θέση της παλιάς ακρόπολης, η δε Αννα η Κομνηνή ονομάζει τη Λάρισα "Λορυφαίο φρούριο". Ήταν δε το θρησκευτικό κέντρο της πόλης, με το ναό του πολιούχου Αγίου Αχιλλίου, ενώ στην Τουρκοκρατία λειτούργησε σαν το θρησκευτικό, αλλά και εμπορικό κέντρο, τόσο των Χριστιανών, όσο και των Μουσουλμάνων.

Λόφος φρουρίου

    Σήμερα, το Φρούριο αποδεικνύεται και πάλι ως το πολυδιάστατο κέντρο της Λάρισας. Συνεχίζει να φιλοξενεί το ναό του πολιούχου της πόλης, αλλά διατηρεί ακόμα την εμπορική του χροιά και λειτουργεί και σαν σημείο συγκέντρωσης και διασκέδασης των πολιτών. Τέλος, είναι πλέον το αδιαμφισβήτητο αρχαιολογικό κέντρο της πόλης , με το αρχαίο θέατρο, το μπεζεστένι και τις δύο βυζαντινές βασιλικές. Η παλαιοχριστιανική τρίκλητη Βασιλική του Φρουρίου βρίσκεται στα νότια του λόφου του Αγίου Αχιλλείου και είναι κτίσμα της Πρωτοβυζαντινής εποχής (6ος αι. μ.Χ.). Αποκαλύφθηκε σχεδόν ολόκληρη και βρέθηκαν δύο καμαροσκέπαστοι τάφοι, καθώς και αρκετοί λακκοειδείς. Ο πιο μεγαλοπρεπής καμαροσκέπαστος βρίσκεται στη θέση του ιερού βήματος και εικάζεται πως ανήκει στον Άγιο Αχίλλειο, πρώτο Μητροπολίτη της Λάρισας.

   Ωστόσο, η κυρίαρχη χρήση είναι η διασκέδαση, καθώς εκεί εντοπίζεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση καφετεριών και εστιατορίων στην πόλη. Στην κορυφή του λόφου μέχρι και πριν από μερικά χρόνια ήταν και η κεντρική λαχαναγορά της πόλης, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα της καταλαμβάνεται από το πάρκο του Αγίου Αχιλλίου.

   Σήμερα, ο λόφος του Φρουρίου, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, καθώς η Λάρισα έχει επεκταθεί και πέρα από τον Πηνειό και αποτελεί σημαντικό τμήμα της καθημερινής ζωής των Λαρισαίων. Ολόκληρος ο λόφος, πλην ελαχίστων οδών, έχει πλέον πεζοδρομηθεί και διέπεται από ειδικό οικοδομικό κανονισμό.

  • Το μνημείο του Ιπποκράτη

   Το μνημείο του πατέρα της Ιατρικής, Ιπποκράτη, βρίσκεται απέναντι από το πάρκο του Αλκαζάρ. Η ζωή του Ιπποκράτη, γράφει ο Γαληνός, δεν μας είναι γνωστή με πολλές λεπτομέρειες. Ο Ιπποκράτης, γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ., τα τελευταία χρόνια του όμως τα έζησε στη Λάρισα, σπρωγμένος από την επιθυμία του να πεθάνει και να ταφεί στην πατρίδα του προγόνου του Ασκληπιού την Τρίκκη. Στη Λάρισα  θεράπευσε πολλούς και πέθανε το 377 π.Χ. σε ηλικία 104 ετών. Ο τάφος του βρισκόταν μεταξύ Λάρισας και Γυρτώνας. Ένας θρύλος λέει ότι εκεί διέμεινε σμήνος μελισσών, των οποίων το μέλι είχε την ιδιότητα να θεραπεύει τις άφθες των παιδιών. Το μνημείο σώζονταν μέχρι το 2ο  μ.Χ. αιώνα. Ο Άνθιμος Γαζής γράφει: «Ο τάφος αυτού μέχρι της σήμερον (1807) φαίνεται» μεταξύ των μνημάτων των Τούρκων «επάνω εις τον δρόμον» με κάποια επιγραφή, την οποία διάβασε, αλλά δεν μπόρεσε να αντιγράψει, γιατί τον είχαν περιτριγυρίσει παιδιά Τούρκων και έφυγε «λυπημένος και με στεναγμούς».

  Το 1826 μετά από μια πλημμύρα ανακαλύφθηκε από χωρικούς λάρνακα, την οποία έσπευσαν να μελετήσουν οι εκεί λόγιοι Θ. Ανδρεάδης και Ι. Οικονομίδης. Στην πλάκα φαινόταν καθαρά το όνομα του Ιπποκράτη. Από το φόβο των Τούρκων αρκέστηκαν σε απλή έρευνα και παρακάλεσαν τον Νετσήπ-Μπέη, Τούρκο αλλά προστάτη των Χριστιανών, να διαφυλάξει την πλάκα, πράγμα που έγινε, ενώ τα ευρήματα της λάρνακας είχαν διαρπαγεί. Λέγεται ότι ένα χρυσό φίδι το πήρε ο φροντιστής του Νετσήπ-Μπέη και το πούλησε σε ένα χρυσοχόο και κάποια νομίσματα ένας άλλος Τούρκος. Το Μάρτιο του 1857 ο Λαρισαίος γιατρός Σαμαρτσίδης βρήκε στο σπίτι του Μπέη την επιτάφια πλάκα και τη δημοσίευσε σε ιατρικό περιοδικό εκδιδόμενο από τον πρώτο διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής του Παν/μιου Αθηνών Α. Γούδα. Σήμερα η πλάκα αυτή βρίσκεται σε μουσείο της Κων/πολης. Η επιγραφή είχε ως εξής: 

… ΙΠΠΟΚΡΑΤ… ΚΩ… ΑΓΛΑΟΦ…
……… ΣΩΜΑ……….
ΠΟΛΕΙ….. ΜΕ……… ΤΕΛΕΣΦ…
ΑΓΑΘΗ…. ΑΡΕ….ΕΝΕΚΑ…
……… ΧΡΗΣΤ….. ΧΑΙΡΕ.

 

   Ο ακριβής λοιπόν τάφος του Ιπποκράτη δυστυχώς δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, άρα το καλαίσθητο μνημείο που ανεγέρθηκε το 1967, μετά από έμπνευση του Λαρισαίου αρχιάτρου Δημήτριου Παλιούρα, αποτελεί κενοτάφιο. Στο κενοτάφιο έχει στηθεί ο μαρμάρινος ανδριάντας του Ιπποκράτη, έργο του γλύπτη Γεωργίου Καλακαλά. Χάρη στις προσπάθειες του Δημ. Παλιούρα στο κενοτάφιο   ιδρύθηκε το 1986 Ιατρικό Μουσείο , που περιλαμβάνει αντίγραφο της μαρμάρινης επιτύμβιας πλάκας από τον τάφο του Ιπποκράτη, γλυπτές προτομές της Υγείας, του Ασκληπιού, του Αλέξ. Φλέμινγκ, του Γ. Παπανικολάου και του ιδρυτή. Επίσης, φωτογραφίες και ιατρικά βιβλία, καθώς και εικόνες των χειρουργικών εργαλείων που χρησιμοποιούσαν οι γιατροί της αρχαιότητας. Επίσης σημαντικότατο κειμήλιο του ιατρικού μουσείου είναι ένας ογκώδης τόμος του 1657, με τα 77 έργα του Ιπποκράτη, γραμμένα στην ελληνική και τη λατινική γλώσσα, σχολιασμένα από το δεύτερο σε διασημότητα γιατρό της αρχαιότητας, το Γαληνό. Ανήκει στο μουσείο χάρη στην ευγενή προσφορά του διακεκριμένου αείμνηστου Θεσσαλού καθηγητή της χειρουργικής  Βασίλη Κούργια.

  Δυστυχώς το μουσείο δεν έχει αξιοποιηθεί από τις αρμόδιες αρχές όπως θα έπρεπε. Έλειψε η σωστότερη ενημέρωση του κόσμου  ώστε να μετατραπεί ο χώρος σε ένα από τα σπουδαιότερα μουσεία της Ελλάδας. Ευτυχώς που γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια τα Ιπποκράτεια για να μας θυμίζουν ότι στη Λάρισα υπάρχει του μνημείο του πατέρα της Ιατρικής. Το Μουσείο είναι επισκέψιμο κατόπιν συνεννόησης.

                    

  • Ο μύλος του Παππά

    Βιομηχανικό κτιριακό συγκρότημα του κλάδου της αλευροποιίας, με πενταώροφο κεντρικό κτίριο, χαρακτηριστικό για την αρχιτεκτονική του με τους πέτρινους τοίχους. Βρίσκεται στην οδό Γεωργιάδου, πίσω από το Φρούριο, στην παλιά συνοικία Ταμπάκικα και δίπλα σχεδόν στον Πηνειό ποταμό.

   Το 1893 αποτελεί τη χρονιά έναρξης της λειτουργίας του (έτος ίδρυσης 1883), ενώ το 1920 το κτίριο καταστρέφεται από πυρκαγιά. Ο εκσυγχρονισμός του έρχεται το 1921 και η μεγάλη περίοδος λειτουργίας του είναι αυτή από το 1927-1983/6, οπότε και σταματά. Το χρονικό διάστημα βέβαια του Β΄παγκοσμίου Πόλεμου υπήρξε μία πληγή για το οικοδόμημα, αφού υπέστη μεγάλες λεηλασίες από τους Ιταλούς, την κατάληψη του από τους Γερμανούς και κατόπιν την επίταξη του από αντάρτες του ΕΛΑΣ.

    Σήμερα ανήκει στο Δήμο Λάρισας (από το 1988) και έχει μετατραπεί σε  Πολιτιστικό Πολυκέντρο, όπου  στεγάζονται πολύμορφες και ποικίλες δραστηριότητες, ιστορικό μουσείο και αρχείο, βιβλιοθήκη, αίθουσες συνεδρίων και εκδηλώσεων. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο από το ΥΠΠΟ και έχει αναστηλωθεί και συντηρηθεί εν μέρει από το Δήμο. Στις περιμετρικές σιταποθήκες λειτουργούν θέατρο, υπαίθριος κινηματογράφος, εργαστήρια εικαστικών τεχνών (ζωγραφικής, αγιογραφίας, ψηφιδωτού, γλυπτικής, κεραμικής), μπαρ-μπουάτ (<<Μύλος 1927>>), κουκλοθέατρο(<<Τιριτόμπα>>), σχολή χορού και αίθουσα παραστάσεων, καθώς και αίθουσα για τη Φιλαρμονική του Δήμου, που ξαναζωντανεύουν το χώρο περνώντας από το άλεσμα του σιταριού στο κεφάλαιο του πολιτισμού.

 

  • Πάρκα - Χώροι αναψυχής

    Εξαίρεση στον κανόνα που θέλει το τσιμέντο να καταλαμβάνει ολοένα και περισσότερο χώρο έναντι του πρασίνου αποτελεί η Λάρισα, αφού οι παρεμβάσεις των τελευταίων είκοσι χρόνων έχουν φέρει την πόλη σε μια από τις πρώτες θέσεις από πλευράς πρασίνου. Οι ελεύθερες και δεδροφυτευμένες εκτάσεις φτάνουν σήμερα στη Λάρισα τα 455.000 τετραγωνικά μέτρα, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '80 δεν ξεπερνούσαν τα μισά.
   Οι πρώτες παρεμβάσεις κατά τη δεκαετία του '80 αφορούσαν τη δημιουργία πεζοδρόμων και μάλιστα τότε η θεσσαλική πόλη είχε καταγράψει ευρωπαϊκό ρεκόρ με έξι χιλιόμετρα πεζοδρόμων και παράλληλων δενδροφυτεύσεων.
   Στη συνέχεια, ελεύθεροι χώροι σχεδόν σε κάθε συνοικία της Λάρισας διαμορφώθηκαν σε πάρκα και πλατείες με αρκετό πράσινο. Η αναμόρφωση του χώρου του Αλκαζάρ και η παράλληλη δενδροφύτευσή του έδωσε στη Λάρισα έναν σημαντικό πνεύμονα πρασίνου, έκτασης εξήντα στρεμμάτων. Μέσα στην πόλη την τελευταία εικοσαετία σε πεζοδρόμια και πλατείες έχουν φυτευτεί περισσότερα από 20.000 δένδρα.

  • Το πάρκο του Αλκαζάρ

    Ο Πηνειός χάρισε στη Λάρισα πανέμορφα αλσύλλια που πρόσφεραν στους Λαρισαίους δροσιά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Πιο γνωστό αυτό του Αλκαζάρ δημιούργημα του πατέρα του αείμνηστου γιατρού Γ. Κατσίγρα.Το Αλκαζάρ ήταν τόπος αναψυχής και διασκέδασης για πολλές δεκαετίες. Σήμερα, αποτελεί έναν υπέροχο τόπο περιπάτου και χαλάρωσης για τους πολίτες της Λάρισας. Παλαιότερα στον χώρο του γινόταν το Παζάρι της Λάρισας.

    Από το 1905 είναι πανελλήνια γνωστό  ως άλσος και έγινε γνωστότερο από τους διάσημους καλλιτέχνες, που φιλοξένησε τις δεκαετίες 1950 και 1960 στο τότε ομώνυμο κέντρο αλλά και σήμερα με τις συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις στο κηποθέατρο.

    Στη σημερινή του μορφή διαμορφώθηκε επί δημαρχίας του αείμνηστου δημάρχου Αριστείδη Λαμπρούλη και μετά την κατάργηση της εμποροπανήγυρης με μια σειρά αναπλάσεις με αποτέλεσμα να αποτελεί πραγματικό κόσμημα και χώρος αναψυχής για χιλιάδες Λαρισαίους. Στην ίδια περιοχή πριν τρία χρόνια κατασκευάστηκε και το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής.

    Το Αλκαζάρ προσφέρει ένα κομμάτι φυσικού περιβάλλοντος δίπλα στην πυκνοδομημένη πόλη και στον Πηνειό ποταμό. Οι περιπατητές έχουν στη διάθεσή τους όμορφους πλακοστρωμένους πεζοδρόμους, ενώ τα παιδιά μπορούν να παίξουν στους παιδότοπους. Κυρίαρχο στοιχείο στο χώρο του Αλκαζάρ αποτελούν τα σιντριβάνια του κεντρικού πεζοδρόμου που είναι τοποθετημένα στη σειρά.
    Στο Κηποθέατρο του Αλκαζάρ γίνονται πολλές καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ το αναψυκτήριο προσφέρει ξεκούραση, κάτω από τη σκιά των δέντρων.
   Σε κεντρική θέση του πάρκου έχει δημιουργηθεί τεχνητή λίμνη με πεζογέφυρες, ενώ στις όχθες έχουν διαμορφωθεί βραχόκηποι, πέργκολες και καθιστικά που προσφέρουν ευχάριστη διαμονή στους επισκέπτες.
 

  • Το  Αισθητικό Άλσος

   Στα δεξιά της Ε.Ο. Λάρισας-Κοζάνης, πίσω από το πάρκο του Αλκαζάρ, με σύγχρονη κηποτεχνική διάρθρωση βρίσκεται το Αισθητικό Άλσος. Πρόκειται για ένα πρότυπο φυσικό κέντρο, εστία αναψυχής, πραγματικό πνεύμονας της πόλης.

    Το αισθητικό άλσος, με τα πεύκα και άλλα δέντρα, αποτελεί έναν φυσικό ζωντανό πνεύμονα στο βορειοδυτικό άκρο της πόλης. Παιδική χαρά, αναψυκτήρια, ανοιχτοί χώροι με άπλα και ποδηλατόδρομοι , δρόμοι περιπάτου, μονοπάτια και υπαίθριο θεατράκι,-στοιχεία σπάνια σε μια μεγαλούπολη- έχουν τεθεί στη διάθεση των κατοίκων.

     Το Αισθητικό Άλσος, δυστυχώς,  εγκαταλείφτηκε από τη δημοτική αρχή μετά την καταστροφική παγωνιά του 2002 και σήμερα δεν βρίσκεται σε τόσο καλή  κατάσταση.

Αισθητικό Άλσος

    

  • Πάρκο Πηνειού - Ανάπλαση της κοίτης του ποταμού

     Βασικό στοιχείο των μελετών και των έργων της ανάπλασης του ιστορικού κέντρου της πόλης ήταν και η ένταξη της περιοχής του Πηνειού ποταμού στο αστικό περιβάλλον, αναδεικνύοντας την ζωογόνο σχέση της πόλης με το ποτάμι της που είχε χαθεί τα τελευταία χρόνια.
    Τα έργα διαμορφώσεων στην κοίτη του ποταμού καλύπτουν σε πρώτη φάση μία περιοχή μήκους 2 χλμ. και εμβαδού 60 στρεμμάτων, από τη γέφυρα των Ναϊάδων νυμφών έως τα γήπεδα των Αμπελοκήπων. Διαμορφώθηκαν πεζόδρομοι-ποδηλατόδρομοι συνολικού μήκους 4 χλμ. ώστε να δοθεί η δυνατότητα σε περιπατητές και ποδηλάτες να κατέβουν στην κοίτη του Πηνειού όλες τις εποχές του χρόνου, ράμπες πρόσβασης από τους περιμετρικούς δρόμους και το πάρκο του Αλκαζάρ. Κατασκευάστηκε μικρό λιμάνι λέμβων -με μικρή ξύλινη προβλήτα- με δυνατότητα ελλιμενισμού μικρών σκαφών, ώστε να δημιουργηθεί ένας χώρος δίπλα στο νερό για εκδηλώσεις, ρομαντικούς πεζοπόρους και ψαράδες.
    Παράλληλα έγινε καθαρισμός και εμπλουτισμός του πρασίνου με τη φύτευση πολλών νέων ανθεκτικών δενδρυλλίων, εγκατάσταση αυτόματου αρδευτικού δικτύου και δικτύου πυροπροστασίας και ληφθήκαν τα απαραίτητα μέτρα για τον φωτισμό ολόκληρου του χώρου. Επίσης, κατασκευάστηκε μία νέα οδογέφυρα για την αποσυμφόρηση της μοναδικής υπάρχουσας, καθώς και δύο πεζογέφυρες που συνδέουν την περιοχή των Αμπελοκήπων με το ποτάμι και το Αλκαζάρ και τις δύο πλευρές της κοίτης.
    Ταυτόχρονα η Περιφέρεια Θεσσαλίας ολοκληρώνει τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, που είναι μεγάλης σημασίας για όλη την περιοχή της πόλης.

    Με τα παραπάνω έργα ο Πηνειός ποταμός αποτελεί πλέον δημοφιλή και αγαπημένο πόλο έλξης για βάδισμα, άσκηση και ψυχαγωγία με τις ποικίλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται. Έχει πλέον γίνει θεσμός τα τελευταία πέντε χρόνια το Φεστιβάλ Πηνειού με πανελλαδική εμβέλεια.
    Στόχος του Δήμου είναι η βελτίωση της λειτουργικότητας και η αισθητική αναβάθμιση της ιστορικής Γέφυρας, που ενώνει τις δύο περιοχές της πόλης εκατέρωθεν του Πηνειού.
     Τον τελευταίο χρόνο δημιουργήθηκε μία νέα μεγάλη γέφυρα πεζών και ποδηλάτων με ιδιαίτερο χαρακτήρα που δίδεται μέσω ενός μεγάλου ξύλινου τόξου που προβάλλεται ως το νέο τοπόσημο της πόλης. Με τη δημιουργία της γέφυρας γίνεται  ομαλή η μετάβαση των πεζών τόσο προς τους διαμορφωμένους χώρους που βρίσκονται στις όχθες του Πηνειού και το Αλκαζάρ, όσο και προς τους αρχαιολογικούς χώρους.

     Το έργο μελετήθηκε σε συνδυασμό με τον κυκλικό κόμβο κυκλοφορίας στη θέση της σύγκλισης όλων των δρόμων που καταλήγουν στο σημείο αυτό, με στόχο την λειτουργική αύξηση της κυκλοφοριακής ικανότητας της γέφυρας.

   Κάθε χρόνο, ο Δήμος Λαρισαίων διοργανώνει Πολιτιστικές εκδηλώσεις  από την 1η ως τις 6 Ιουνίου στην αναμορφωμένη κοίτη του Πηνειού ποταμού. Ο τίτλος των εκδηλώσεων είναι «γιορτή Πηνειού» ενώ σε αυτές περιλαμβάνονται θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, θέατρο σκιών, αθλητικές εκδηλώσεις, επιδείξεις δραστηριοτήτων από συλλόγους και ομάδες πολιτών.

 

  •  Πλατείες του κέντρου της πόλης

   Η σημερινή πόλη της Λάρισας δε διαφέρει από κάποια άλλη σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη. Κινείται σε ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης και η υλικοτεχνική της υποδομή ακολουθεί τη νέα τεχνολογία. Παράλληλα σημειώνεται μια ποιοτική πολιτιστική ανάπτυξη, ενώ η εμπορική κίνηση είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη σε σχέση μάλιστα με τα πανελλαδικά δεδομένα.

    Δικαιολογημένα νιώθουν περήφανοι οι Λαρισαίοι για τη μορφή που πήρε, τα τελευταία χρόνια, το κέντρο της πόλης και οι χώροι γύρω από αυτό. Η πόλη κοσμείται από πολλές και όμορφες πλατείες γεμάτες πλατάνια, λουλούδια και λίμνες και πολλά σιντριβάνια, με το νερό να κάνει πολλά παιχνίδια στον αέρα και πολλή ζωή..   θυμίζοντας το υδάτινο στοιχείο (Πηνειός) που πορευόταν ανέκαθεν πλάι στον οικιστικό χώρο. Η κεντρική πλατεία της πόλης μάλιστα είναι η μεγαλύτερη της Ελλάδας σε μήκος.

Κεντρική πλατεία - [Δημάρχου Σάπκα]

Κεντρική πλατεία

      Η ιστορική Κεντρική πλατεία (Δημάρχου Σάπκα) της Λάρισας περιβάλλεται από τις οδούς Παπαναστασίου, Κύπρου, Μεγάλου Αλεξάνδρου και τον πεζόδρομο της Κούμα,  Επί της οδού Παπαναστασίου βρίσκεται το Δημαρχείο της πόλης. Η  Κεντρική πλατεία   για πάρα πολλά χρόνια αποτελούσε το κεντρικότερο σημείο της πόλης. Σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς μέσα στον πολεοδομικό ιστό συγκεντρώνοντας κάθε είδος λειτουργιών, εμπορικών, ψυχαγωγικών, πολιτιστικών, καθώς και κοινωνικών σχέσεων.
  
 Εντός της πλατείας βρίσκεται το Δικαστικό μέγαρο Λάρισας, έργο του Καθηγητή της Αρχιτεκτονικής Σχολής Πάτροκλου Καραντινού που υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες αρχιτέκτονες με τεράστιο έργο στη μεταπολεμική Ελλάδα.  Μπροστά από το Δικαστικό Μέγαρο ολοκληρώνεται ο «Γλυπτός ποταμός», συντριβάνι, της γλύπτριας Νέλλας Γκόλαντα, χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό στοιχείο της πλατείας, αποτελεί δε συνέχεια του «Γλυπτού ποταμού» που βρίσκεται στην πλατεία Ταχυδρομείου, συμβολίζοντας την πεδινή διαδρομή της ροής του ποταμού.  Προτομές σημαντικών Ελλήνων, όπως του πρώην Δημάρχου Μιχαήλ Σάπκα κοσμούν τις διάφορες γωνίες της πλατείας. Απέναντι από την πλατεία, στην οδό Κύπρου, βρίσκεται το επιβλητικό κτήριο της Στρατιωτικής Λέσχης των Αξιωματικών.  
  
  Στην πλατεία συχνάζουν άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας, αφού οι νεότεροι προτιμούν τις πολυάριθμες καφετέριες της πλατείας Ταχυδρομείου.


Πλατεία Ταχυδρομείου - [Εθνάρχου Μακαρίου]

Πλατεία Ταχυδρομείου

     Η πλατεία Ταχυδρομείου είναι αναμφισβήτητα η πιο ζωντανή πλατεία της πόλης. Σ΄ αυτή βρίσκονται δεκάδες καφετέριες που φιλοξενούν καθημερινά τους Λαρισαίους αλλά και πλήθος κόσμου από τις υπόλοιπες θεσσαλικές πρωτεύουσες.
    Την πλατεία κοσμεί ο «Γλυπτός Ποταμός», το μεγάλο σιντριβάνι της Λαρισαίας γλύπτριας Νέλλας Γκόλαντα, όπου οι καταρράκτες των νερών συμβολίζουν τις ορεινές πηγές του Πηνειού ποταμού. Το πνεύμα της γλυπτικής σύνθεσης συνεχίζεται στο κεντρικό σιντριβάνι της πλατείας, με την εμφάνιση εκ νέου των νερών, τα οποία θα συνεχίσουν υποθετικά μια υπόγεια διαδρομή μέχρι την κεντρική πλατεία (Σάπκα), συμβολίζοντας έτσι τη διαδρομή που κάνει ο Πηνειός ποταμός.
    Στην πλατεία επίσης βρίσκεται το κτήριο της ιατρικής σχολής (πρώην κλινική Γ.Ι Κατσίγρα), ενώ ακριβώς μπροστά της βρίσκεται ο βυθισμένος αύλειος χώρος της, όπου πραγματοποιούνται εκδηλώσεις και συναυλίες.
 

Πλατεία Αρ. Λαμπρούλη

Πλατεία  Αρ. Λαμπρούλη

    Η πλατεία του Δημάρχου Αριστείδη Λαμπρούλη βρίσκεται στο λόφο του Φρουρίου, δίπλα στο Μπεζεστένι και την παλαιοχριστιανική βασιλική του Αγίου Αχιλλείου. Οι υπόλοιπες αρχαιότητες που αποκαλύφτηκαν στο χώρο της διατηρήθηκαν στο βάθος που βρέθηκαν και ενσωματώθηκαν οργανικά με την πλατεία.
     Στο χώρο της σημερινής πλατείας τα προηγούμενα χρόνια γινόταν η λαϊκή «αγορά της Τετάρτης», η μοναδική εβδομαδιαία αγορά που λειτουργούσε όλη την ημέρα μέχρι το βράδυ. Για το λόγο αυτό, οι σύγχρονοι Λαρισαίοι, σεβόμενοι την παράδοση, καθιέρωσαν ημιαργία το απόγευμα της Πέμπτης αντί του απογεύματος της Τετάρτης που ισχύει σε όλη την Ελλάδα.
    Στο βόρειο τμήμα της πλατείας είναι τοποθετημένη η προτομή του Αριστείδη Λαμπρούλη και νότια βρίσκεται η προτομή του Λόρδου Βύρωνα, δωρεά του Ελληνο-Αμερικανοβρετανικού Συλλόγου.

Πλατεία Βησσαρίωνα

Πλατεία του Αγίου Βησσαρίωνα

     Στο τέλος της οδού Βενιζέλου συναντάμε την πλατεία του Αγίου Βησσαρίωνα. Σε αυτή βρίσκονται η εκκλησία του Αγίου Βησσαρίωνα. Πρόκειται για ναό σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλο, που ανηγέρθη το 1955 και αγιογραφήθηκε από τον σπουδαίο Λαρισαίο ζωγράφο Αγήνορα Αστεριάδη (1898- 1977) στο διάστημα 1959-1961. Η εκκλησία χαρακτηρίστηκε ως κτήριο που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας και ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
    Στην πλατεία επίσης βρίσκεται το κτίριο του Δημοτικού Ωδείου και ένα μεγάλο σιντριβάνι.

Ο Ι. Ναός Αγίου Βησσαρίωνος

Αγιογραφίες από τον Αγήνορα Αστεριάδη

Πλατεία Αγαμέμνονα Μπλάνα

Πλατεία Δημάρχου Αγ. Μπλάνα

      Η πρώην πλατεία Νέας Αγοράς (Λαού) που μετονομάσθηκε σε πλατεία Δημάρχου Αγαμέμνονα  Μπλάνα  βρίσκεται απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο Λάρισας και την πλατεία του Αγίου Βησσαρίωνα, ανάμεσα στις οδούς Κύπρου και Βενιζέλου. Έπειτα από ανασκαφές για τη δημιουργία υπόγειου χώρου στάθμευσης αποκαλύφθηκαν τμήματα του τείχους της πόλης παλαιοχριστιανικής περιόδου, καθώς και τμήμα υπολειμμάτων λουτρών πιθανώς του 4ου αιώνα μ.Χ, τα οποία ανέβηκαν στη στάθμη της σημερινής πόλης και ενσωματώθηκαν με την πλατεία. Σήμερα, οι αρχαιότητες αποτελούν κυρίαρχο στοιχείο της, έχουν περιβληθεί με πράσινο και είναι επισκέψιμες.

ΝΕΑ ΑΓΟΡΑ 1975

ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ ΝΕΑΣ ΑΓΟΡΑΣ 1960

      Ο υπόγειος χώρος στάθμευσης εξυπηρετεί τα αυτοκίνητα που κινούνται στο κέντρο. Η ράμπα εισόδου βρίσκεται επί της οδού Κύπρου και η ράμπα εξόδου επί της οδού Ολύμπου, έτσι ώστε να καθίσταται εύκολη η κίνηση των αυτοκινήτων.

Η Πλατεία Λαού πριν την ανάπλαση και μετονομασία της σε πλατεία Αγ. Μπλάνα

   Δίκτυο πεζοδρόμων

     Η πόλη της Λάρισας είναι γνωστή πλέον στην Ελλάδα ως η πόλη των πεζοδρόμων . Η εφαρμογή του δικτύου πεζοδρόμων, άρχισε μετά από μελέτη της Τεχνικής Υπηρεσίας το 1985 με την κατασκευή των πρώτων τμημάτων των οδών Πανός, Κούμα και Ασκληπιού και τον αποκλεισμό της κυκλοφορίας των οχημάτων στην περιοχή αυτή. Μετά την παράδοση των πρώτων μελετών, που ανατέθηκαν, προχώρησε η ολοκλήρωση της Α’ φάσης το 1992. Το 1996 πεζοδρομήθηκε με τα έργα της Β’ φάσης όλη η περιοχή του Λόφου του Φρουρίου.
   Οι πεζόδρομοι του κέντρου συνιστούν ένα από τα εκτενέστερα Ευρωπαϊκά δίκτυα πεζοδρόμων και πλατειών -συμμετέχουν τρεις πλατείες- με συνοχή και συνέχεια, βελτιώνοντας αναμφίβολα τις συνθήκες μετακίνησης και γενικότερα διαβίωσης στο κέντρο της πόλης.

     Ο «λόφος του Φρουρίου» είναι μία χαρακτηριστική τοποθεσία της πόλης, όπου μέσα από το δίκτυο των πεζοδρόμων και των ανοικτών δημόσιων χώρων αναδεικνύονται τα κτίρια που ανήκουν στο παρελθόν της πόλης, όπως το μπεζεστένι, παλαιά εμπορικά, σιδηρουργεία - τενεκετζίδικα κ.α., που αποτελούν ιστορικά μνημεία.
    Με το έργο της διαμόρφωσης των πεζοδρόμων Παπαναστασίου, Βενιζέλου και Ηφαίστου ολοκληρώθηκε το 2006 το σύνολο του δικτύου του ιστορικού κέντρου, που αποτελεί τη σημαντικότερη παρέμβαση στην κατεύθυνση της ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου του Α’ Αρχαίου Θεάτρου. Μεγάλο τμήμα της οδού Βενιζέλου ανασκάφηκε και αποτελεί ήδη τμήμα της σκηνής του Θεάτρου. Το υπόλοιπο τμήμα της οδού ανακατασκευάσθηκε με μεγάλα πεζοδρόμια και ανάλογη διαμόρφωση.

    Ο σχεδιασμός όλων των πεζοδρόμων συνοδεύεται από μελέτη τοπίου του περιβάλλοντος φυσικού χώρου καθώς και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική μελέτη του αστικού διακόσμου. Έμφαση δόθηκε στην ανθρώπινη κλίμακα, έτσι ώστε οι πολίτες να νοιώθουν όλα τα νέα στοιχεία των διαμορφώσεων οικεία και λειτουργικά.
   Το στοιχείο του νερού χρησιμοποιήθηκε με απλής μορφής ή γλυπτά σιντριβάνια σε πολλά σημεία των πεζοδρόμων. Μικρά γλυπτά έργα τέχνης εντάχθηκαν σε διαδρομές δίπλα από τους περιπατητές οι οποίοι μπορούν να τα αγγίξουν, να τα θεωρήσουν «δικά τους», ως μέρος της καθημερινότητάς τους. Πολλά καθιστικά διαφόρων μορφών προσφέρουν ξεκούραση στους περαστικούς.

    Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στα πρόσφατα έργα των διαμορφώσεων των πεζοδρόμων Βενιζέλου, Παπαναστασίου, Ηφαίστου με σχέδια επιστρώσεων που παραπέμπουν σε κατόψεις αρχαίων κατοικιών της πόλης.
   Οι πεζόδρομοι της Λάρισας διακρίνονται για την έντονη παρουσία του πρασίνου με πολλά δέντρα και παρτέρια, με κατάλληλα φυτικά είδη για την περιοχή, τονίζουν τους άξονες ή τον ειδικό εξοπλισμό και δημιουργούν ένα φυσικό καλαίσθητο περιβάλλον.
   Σήμερα πλέον έχει ολοκληρωθεί η πεζοδρόμηση μιας περιοχής έκτασης 460 στρ. περίπου, που περιλαμβάνει 40 οικοδομικά τετράγωνα, συνδέει και ενοποιεί το Λόφο του Φρουρίου, την Κεντρική πλατεία, την πλατεία Ταχυδρομείου, την Τρίγωνη πλατεία, την πλατεία Νέας Αγοράς και τον Πηνειό ποταμό. Το μήκος του δικτύου είναι 9 χλμ. Η περιοχή διασχίζεται μόνο από τρεις οδικές αρτηρίες χωρίς ιδιαίτερες επιπτώσεις στην κυκλοφορία των οχημάτων.

Πεζόδρομος επί της οδού Φιλελλήνων (Φρούριο)

   Η ευρεία πεζοδρόμηση του κέντρου της πόλης άλλαξε κατά πολύ τον απρόσωπο χαρακτήρα της κεντρικής περιοχής και επηρέασε αναμφισβήτητα όλες της πλευρές της κοινωνικής και εμπορικής ζωής της πόλης.
    Οι αντιδράσεις των πολιτών, μετά από μία μικρή περίοδο προσαρμογής, ήταν ιδιαίτερα θετικές. Οι μόνιμοι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες των πεζοδρόμων είναι ικανοποιημένοι λόγω της έλλειψης θορύβου και ρύπανσης και της εξασφάλισης κοινόχρηστου χώρου «αυλής» στις πολυκατοικίες τους, αλλά και λόγω της κατακόρυφης αύξησης του τζίρου τους και της βελτίωσης των συνθηκών εργασίας αντίστοιχα.

Πεζόδρομος επί της οδού Κούμα

     Με την πεζοδρόμηση βελτιώθηκαν αναμφίβολα οι συνθήκες μετακίνησης και γενικότερα η διαβίωση στο κέντρο της πόλης. Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων διοχετεύτηκε σε λιγότερες αρτηρίες ενώ ελαττώθηκε η μόλυνση της ατμόσφαιρας του κέντρου της πόλης με τη μείωση των αέριων ρύπων των οχημάτων και την αύξηση του ποσοστού πράσινων χώρων. Σταδιακά, άλλαξε η συμπεριφορά των οδηγών, οι οποίοι επέλεξαν εναλλακτικές διαδρομές. Πολλοί δημότες επέλεξαν να μετακινούνται πεζοί για μικρές αποστάσεις.
    Παράλληλα, έχουν ιδρυθεί πολλά νέα καταστήματα αναψυχής και εστιάσεως, που αλλοιώνουν την επιδιωκόμενη εικόνα και μίξη χρήσεων στην κεντρική περιοχή. Υπάρχει δε η τάση υπερεκμετάλλευσης της παρεχόμενης επιφάνειας των πεζοδρόμων για την τοποθέτηση τραπεζιών και κατασκευής αυθαίρετων στεγασμάτων κάθε είδους. Η ύπαρξη 150 περίπου καταστημάτων αναψυχής σε τόσο περιορισμένη έκταση είναι η μόνη παρενέργεια από την εφαρμογή της πεζοδρόμησης που δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί.
 

Σύγχρονοι ποδηλατοδρόμοι

     Στην Λάρισα, παρόλο που υπήρχε μια αξιόλογη παράδοση στη χρήση του ποδηλάτου, η εκτεταμένη χρήση του αυτοκινήτου και το ανεπαρκές οδικό δίκτυο κατέστησαν, δύσκολη έως επικίνδυνη την ποδηλασία.

     Με στόχο την επαναφορά του ποδηλάτου και την αποσυμφόρηση της πόλης από τα Ι.Χ. εκπονήθηκε, από την Υπηρεσία του Δήμου το 1994, η πρώτη μελέτη του δικτύου ποδηλατοδρόμων για όλη την πόλη. Μέχρι το 2000 είχαν μελετηθεί και κατασκευαστεί από το Δήμο μεμονωμένοι ποδηλατοδρόμοι μήκους 3 χλμ., στις συνοικίες της πόλης, όπου υπήρχε η δυνατότητα και το επέτρεπε το πλάτος του δρόμου, καθώς και στις όχθες του Πηνειού ποταμού σε μήκος 3 χλμ.

     Η Λάρισα ήταν από τις πρώτες πόλεις που δήλωσε συμμετοχή στο πρόγραμμα του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών «Ένταξη στο Εθνικό Πρόγραμμα Οδικής Ασφάλειας έργων υλοποίησης παρεμβάσεων για την ασφαλή κυκλοφορία ποδηλάτων και την κατασκευή ποδηλατοδρόμων» και προχώρησε στην υλοποίηση της Α' φάσης του δικτύου ποδηλατοδρόμων.

    Το έργο ολοκληρώθηκε το 2003 με συνολικό μήκος ποδηλατοδρόμων 10χλμ. και προβλεπόμενη μελλοντική επέκταση 54χλμ. Βασικές επιλογές του σχεδιασμού της μελέτης υπήρξαν τόσο η ισόρροπη κάλυψη με ποδήλατο των συνδέσεων του κέντρου της πόλης προς όλες τις κατευθύνσεις όσο και η προσέγγιση των κυριότερων πόλων έλξης της πόλης, με προτεραιότητα στα σχολικά συγκροτήματα, τους αρχαιολογικούς χώρους και τον Πηνειό.

      Οι οροθετημένοι με ειδική σήμανση ποδηλατοδρόμοι, συνολικού μήκους 12 χιλιομέτρων, «φιλοδοξούν» να αυξηθούν ώστε να γίνουν ένα πλέγμα ποδηλατικών διαδρομών 54 χιλιομέτρων. Αυτές οι χωροθετημένες διαδρομές για τους αναβάτες διαχωρίζονται από τους πεζόδρομους με λευκή γραμμή και οριοδείκτες, ενώ διακρίνονται από το ποδηλατικό σύμβολο που είναι τοποθετημένο στην αρχή των οδών

  • Αμφίδρομης κίνησης

  • Αγίας Τριάδος- Ιωαννίνων, Θέτιδος - Κύπρου, Ανθ. Γαζή- Λογιωτάτου, Κύπρου, Παπαναστασίου, Αθηνάς, Σαρίμβεη, Καραθάνου και τμήμα της Λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου

  • Μονόδρομης κίνησης

  •  Μανδηλαρά- Ηπείρου

  • Οδός ήπιας κυκλοφορίας

  • Ιάσονος: συνύπαρξη ποδηλάτου αυτοκινήτου, επιβολή χαμηλού ορίου ταχύτητας, 30 χλμ./ώρα

  • Διαδρομές στην πόλη

  • Διαδρομή που συνδέει τις συνοικίες Νεάπολη- Φιλιππούπολη με το πεζοδρομημένο κέντρο: Αγίας Τριάδος- Ιωαννίνων- Καραθάνου- Λογιωτάτου- Ανθ. Γαζή- Παπαναστασίου- κέντρο

  • Διαδρομή που συνδέει τη συνοικία Ιπποκράτη και τη διαμορφωμένη περιοχή

 

λαογραφικό μουσείο

αρχαίο θέατρο

πινακοθήκη

αρχαιολογικό μουσείο

μπεζεστένι

Άγιος Αχίλλειος