ΘΕΣΣΑΛΙΑ- γη των μύθων

"Θερισμός" - Πίνακας του Δημήτρη Γιολδάση

       H συνολική της έκταση είναι 14.036 χλμ2, που αντιπροσωπεύει περίπου το 11% της συνολικής έκτασης της ελληνικής επικράτειας. Συνορεύει βόρεια με τις περιφέρειες της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, νότια με την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος, δυτικά με την περιφέρεια Ηπείρου, ενώ Ανατολικά βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος.

    Το έδαφος ως προς τη διαμόρφωσή του είναι 50% ορεινό-ημιορεινό και 50% πεδινό και στα όριά του περιλαμβάνεται η πεδιάδα της Θεσσαλίας, η μεγαλύτερη πεδιάδα και σιτοβολώνας της ελληνικής επικράτειας.

   Η Θεσσαλική γη, αυτή η ευλογημένη καθώς ήταν από τις θεότητες της φύσης, φιλοξένησε θεούς, ημιθέους, ήρωες και απλούς θνητούς. Ενέπνευσε δε τους ωραιότερους μύθους και έγραψε τις δυνατότερες ιστορίες. Τόπος ειδυλλιακός και ιερός, με ανεξάντλητες φυσικές ομορφιές, παραδοσιακοί οικισμοί, κάστρα μεσαιωνικά και μοναστήρια-μάρτυρες του ενδόξου ιστορικού παρελθόντος συνθέτουν το σκηνικό του Θεσσαλικού τοπίου.

       Κορμός της Ελλάδας η Θεσσαλία, με τα εύφορα εδάφη, τα ποτάμια, τα δασωμένα βουνά και τις άφθονες πηγές, κατοικείται από τα πανάρχαια χρόνια. Αρχαία θέατρα και ναοί, αγάλματα και κάστρα, εκκλησιές και μοναστήρια. Σε αυτόν τον τόπο μπορείς να ψάξεις την Ελληνική ιστορία σε όλη την έκταση της. Η Θεσσαλία είναι γεμάτη τόσες μνήμες. Όσοι την κατοίκησαν από το μακρινό παρελθόν μέχρι τους νεώτερους χρόνους, έχουν αφήσει πάνω της λαμπρά δείγματα μόχθου και ευαισθησίας. Κανένα στοιχείο δεν λείπει, ίσα ίσα που θα βρεις, ακόμη ζωντανά, στοιχεία του παρελθόντος που τα νόμιζες χαμένα.

     Η Θεσσαλική γη, ευλογημένη από τους θεούς και με την εύνοια της φύσης, κρύβει στα βουνά και τις θάλασσες της ανεκτίμητους θησαυρούς. Οι αντιθέσεις του τοπίου συνθέτουν μοναδικές εικόνες απαράμιλλης ομορφιάς. Οι μαγευτικές παραλίες και οι γραφικοί κόλποι του Πηλίου και του Πλαταμώνα, εναλλάσσονται με τα ορεινά χωριά και τις καταπράσινες πλαγιές και δίνουν την αίσθηση πως ο τόπος τούτος δεν έχει όμοιο του.

     Ο απέραντος και μονότονος Λαρισαϊκός κάμπος δεν έχει διατηρήσει την παραμικρότερη ανάμνηση, από τα τόσα και τόσα γεγονότα που είναι γεμάτη η Θεσσαλική ιστορία. Και όμως και τι δεν είδε!! Είδε τις σιδερένιες Μακεδονικές φάλαγγες, τ' αστραφτερά κράνη των Ρωμαϊκών λεγεώνων, τους άγριους Ούννους, τους ξανθούς Νορμανδούς πάνω σε δυνατά άλογα, ορδές Βουλγάρων και Σλάβων, ατσαλόφραχτους Σταυροφόρους, τρομερούς Καταλανούς που άρπαζαν και έκαιγαν τα πάντα. Όλοι αυτοί ορέχτηκαν την εύφορη γη του.

      Η Θεσσαλία σαν περιοχή παρουσιάζει σημαντικό ιστορικό ενδιαφέρον και αιώνια ομορφιά. Έχει να επιδείξει μια ολόκληρη σειρά από φυλές και πολιτισμούς που δημιουργήθηκαν και έζησαν σ’ αυτή. Θεωρείται λίκνο των Ελληνικών φύλλων και κατοικία των πρώτων Ελλήνων. Κατά τους κλασικούς χρόνους η Θεσσαλία περιελάμβανε τέσσερις κύριες φυλετικές περιοχές (τετραρχίες) την Πελασγιώτιδα, την Θεσσαλιώτιδα, την Φθιώτιδα και την Εστιαιώτιδα. Στους πρώιμους δε ιστορικούς χρόνους κάτοικοι της ήταν οι Θεσσαλοί, ελληνικό φύλλο αρχικά εγκατεστημένο στην οροσειρά της Πίνδου. Πριν ακόμη από την εγκατάσταση αυτών προγενέστερα ελληνικά φύλλα Μινύες, Μαγνήτες, Αχαιοί και Μαλλιείς κατοικούσαν την περιοχή. Πιο πριν ακόμη από την εγκατάσταση αυτών των ελληνικών φύλων, την περιοχή κατοικούσαν άλλα προγενέστερα φύλλα όπως, οι Δόλοπες, οι Αθαμάνες, οι Μυρμιδόνες και οι Φθίοι και κατά τον Θεσσαλικό μυθολογικό κύκλο, προ αυτών κατά τους προϊστορικούς χρόνους οι πανάρχαιοι Προέλληνες Πελασγοί.

    
 Στη Θεσσαλία βρίσκεται ο Όλυμπος ο τόπος που έγινε η Τιτανομαχία, η οποία κατέληξε στην επικράτηση του Δωδεκαθέου, ήταν δε οι κορυφές του κατοικία του Δία και των αρχαίων θεών, που διαφέντευαν τις μοίρες των αρχαίων Ελλήνων. Τον απεκάλεσαν Παρθενώνα των βουνών, τραγουδήθηκε και αγαπήθηκε όσο κανένα βουνό του τόπου μας. Στην αρχαία Ελληνική μυθολογία ο Όλυμπος ήταν συμβολικά κατοικία των δώδεκα θεών, των ημιθέων, των γόνων των θεών και των υπηρετών τους. Στις χαράδρες δε του βουνού ζούσαν ακόμα και οι εννέα Μούσες. Από τις κορφές του κύλησαν σε όλη την Ελλάδα οι ωραιότεροι θρύλοι. Σήμερα ακόμα, που οι θεοί τον έχουν εγκαταλείψει και δεν απομένουν στις απρόσιτες κορφές του παρά μόνο τα αιώνια χιόνια, στέκεται περήφανα.

      Πολύ πριν αρχίσουν να καταγράφονται οι ιστορικές μνήμες και οι μύθοι στην Ελλάδα, ένα ισχυρό ρήγμα έκοψε στα δύο τον ορεινό όγκο που χωρίζει την Μακεδονία από την Θεσσαλία και σχηματίσθηκε η κοιλάδα των Τεμπών. Το τοπίο στο φαράγγι των Τεμπών έχει σπάνια ομορφιά. Βρίσκεται στο στενό πέρασμα του Πηνειού ανάμεσα στην Όσσα και τον Όλυμπο, μέσα σε μια οργιώδη βλάστηση, όπου τα νερά του ποταμού, οι πηγές, τα πλατάνια, οι ιτιές, οι αειθαλείς θάμνοι και το ατέλειωτο παιχνίδι του φωτός και της σκιάς μαγεύουν τον επισκέπτη.

    Ο Πηνειός, ποτάμιος θεός κατά τον θεσσαλικό μύθο, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, έδωσε το όνομα του στον ομώνυμο ποταμό, με την δε νύμφη Κρέουσα γέννησε τον Ιψέα, βασιλιά των Λαπιθών. Ο Πηνειός ποταμός – η ψυχή του Θεσσαλικού κάμπου - έχοντας μαζέψει τα νερά της Θεσσαλίας, κυλά μέσα στο φαράγγι, ανοίγεται στον κάμπο και προχωρά αργά και μεγαλόπρεπα με πολλούς ελιγμούς, στο στενό άνοιγμα που αφήνουν ο Όλυμπος και ο Κίσαβος, προκειμένου να βρει το δρόμο του για να καταλήξει στην θάλασσα. Ο ποταμός αυτός, αν και σφίγγεται από τα τοιχώματα, δεν χάνει ποτέ την μεγαλοπρέπεια του. Κυλάει σε μια ηρεμία πρόσχαρη και γεμάτη δύναμη το θολό του ρέμα που ασημίζει στον ήλιο παντού, όταν δεν τον σκεπάζουν οι κλώνοι των δέντρων.

     Σιωπηλός εκεί που η κοίτη του δεν είναι περιορισμένη, περνάει στα στενότερα σημεία μ' ένα βαθύ ρόχθο, όμοιο με το μακρινό ανασασμό της θάλασσας. Κι από τις δύο όχθες τεράστια πλατάνια και ιτιές με κλώνους , σκύβουν προς το ρέμα σαν για να καθρεφτιστούν στην επιφάνεια του. Σε μερικά δε σημεία οι φιδίσιοι κορμοί των δέντρων αγγίζουν τα νερά, κι αλλού ολόκληροι κλώνοι βυθίζονται σ' αυτά. Πουθενά οι όχθες του δεν είναι γυμνές. Τα θεόρατα πλατάνια και οι λυγερές λεύκες κάνουν δυο πυκνά παραπετάσματα σ’ όλο το μήκος των στενών που σχηματίζονται, με την γυμνότητα των πανύψηλων βράχων, των ξεσχισμένων κι εμποτισμένων στο φως, μια αντίθεση που δίνει στα Τέμπη την ιδιαίτερη γοητεία του. Όλες αυτές οι ποικιλίες μιας οργιαστικής βλάστησης ανακατεύονται με τα αιωνόβια δέντρα, που συμπληρώνουν τα φυλλώματα τους, δίνουν ένα πράσινο θόλο πάνω από τον Πηνειό.

     Σε αυτήν την περιοχή κυριαρχούσε ο θεός Απόλλωνας, θεός της μουσικής, του φωτός και του κάλλους. Εδώ ο Απόλλωνας, αφού σκότωσε το φίδι Πύθωνα στο άντρο των Δελφών ήρθε να πλύνει το σώμα του από το μαύρο αίμα του τέρατος. Εδώ ακόμα ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη, κόρη του Πηνειού. Η αγνή παρθένα Δάφνη, δεν ήθελε να παντρευτεί τον Απόλλωνα, επειδή θα ήταν μεγάλες οι υποχρεώσεις της προς αυτόν κι έπειτα από ένα ολονύχτιο κυνηγητό, καθώς ο Απόλλωνας θα πρόφταινε την Δάφνη, ο Πηνειός άκουσε τις φωνές της και την μεταμόρφωσε σε φυτό, την δάφνη, σύμβολο της νίκης που κάνουμε τα στεφάνια.

    Κατά μια εκδοχή μετά από αυτά, ο Απόλλωνας έφυγε από την περιοχή και πήγε στους Δελφούς και επισκεπτόταν την κοιλάδα των Τεμπών κάθε εννέα χρόνια εν πομπή, έκανε τελετή, έκοβε τις δάφνες και επέστρεφε πίσω. Περίφημη στην αρχαιότητα ήταν η δάφνη των Τεμπών Από τα κλαδιά της έγινε σύμφωνα με την παράδοση, ο πρώτος ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς. Από τα κλαδιά αυτής έφτιαναν τα στεφάνια για την Πυθία και φύλλα της μασούσε αυτή καθώς έλεγε τους περίφημους διφορούμενους χρησμούς της.

      Στη Θεσσαλία επίσης βρίσκεται και το Πήλιο. Στο Πήλιο εύκολα αρπάζεσαι από τη μαγεία του βουνού. Λίγο ακόμα και θα πιστέψεις πως το γέλιο που σπαρταράει στα λαγκάδια δεν είναι το παιχνίδι της ηχούς και της αντήχησης, νομίζεις ακόμη πως οι αιώνιοι Κένταυροι και ο κεφάτος Χείρωνας βρίσκονται κάπου εκεί με μια θορυβώδη πολυμελή συντροφιά και πίσω από την πυκνή βλάστηση του, θαρρείς πως παίζουν κρυφτό οι Κένταυροι και οι Νύμφες. Ο Κένταυρος Χείρωνας είναι ο πιο γνωστός από τους Κενταύρους. Γιος του Κρόνου και της Ωκεανίδος Φιλύρας και δάσκαλος πολλών γνωστών μυθολογικών ηρώων, είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε τα βότανα για την θεραπεία ασθενειών και τραυμάτων. Σύμφωνα με την μυθολογία ο Χείρωνας ανήκε στην ξεχωριστή εκείνη φυλή των Κενταύρων, οι οποίοι είχαν θεϊκή καταγωγή και σε αντίθεση με τους υπολοίπους Κενταύρους, ήταν σοφός, δίκαιος, καλόκαρδος, φίλος και συμπαραστάτης των ανθρώπων. Δίδασκε την ιατρική, την μουσική, την πολεμική και κυνηγετική τέχνη. Το Πήλιο κατά την μυθολογία ήταν ο τόπος που διάλεξαν οι θεοί του Ολύμπου για τις θερινές διακοπές τους, τα γλέντια τους και τους γάμους τους. Εκεί έγινε ο γάμος του θνητού Πηλέα και της Νηρηίδας Θέτιδος, που τον τραγούδησαν ο Όμηρος και ο Πίνδαρος.

     Η χερσόνησος του Πηλίου είναι μια πανέμορφη συλλογή από γραφικά χωριά, το κάθε ένα από αυτά είναι μοναδικό με την δική του ομορφιά Χρυσαφένιες παραλίες είναι διάσπαρτες σε όλο το μήκος των ακτών της χερσονήσου και τα πλακόστρωτα καλντερίμια περιμένουν για ανέμελες βόλτες. Το Πήλιο είναι μια συμφωνία από πράσινο, από καταρρακτώδη νερά, από πυκνότατους ίσκιους, από τραγούδια αηδονιών και από εξαίσια θέα. Το μικρό γραφικό τραινάκι που πάει από τον Βόλο στις Μηλιές του Πηλίου δεν έχει όμοιό του. Ξεκινάει και σταματάει συχνά, πηγαίνει αργά, λες και βγήκε περίπατο για δική του ευχαρίστηση.

       Η δε όμορφη πόλη του Βόλου που τη βρέχει ο Παγασητικός και τη σκιάζει το Πήλιο με τα μυριοστόλιστα χωριά του, είναι μια μεγάλη σύγχρονη και δυναμική πόλη, που έχει την τύχη να βρίσκεται σε μια από τις ομορφότερες γωνιές της Ελλάδας. Η πόλη είναι χτισμένη στο κέντρο του Παγασητικού κόλπου και στους πρόποδες του Πηλίου.  Η σπουδαία της γεωγραφική θέση δίνει στον επισκέπτη μια μαγευτική θέα και ένα κλίμα ευχάριστο.  Ο Βόλος έχει περίπου 170.000 κατοίκους σήμερα και είναι το διοικητικό κέντρο του νομού.  Είναι η μυθική Ιωλκός, πρωτεύουσα της Μυκηναϊκής Θεσσαλίας, απ’ όπου ξεκίνησε η Αργοναυτική εκστρατεία με τον Ιάσονα και το πλοίο που ονομάζονταν «Αργώ».

    Στην Θεσσαλία ανήκει επίσης και το νησιώτικο σύμπλεγμα των Σποράδων. Το αποτελούν τα διαμάντια της Θεσσαλίας. Σκιάθος το νησί του Παπαδιαμάντη, Σκόπελος η πατρίδα του Νιρβάνα, Αλόννησος και Σκύρος όπου εκεί είναι θαμμένος κάτω από τις ελιές κι αγνάντια στο ανοιχτό πέλαγος , ο νέος Άγγλος ποιητής Μπρούκ.

       Περίοπτη θέση στην Θεσσαλία κατέχουν και τα Άγραφα, τα οποία με τους ορεινούς όγκους, τα άγριας ομορφιάς τοπία και τον αμέτρητο πλούτο ιστορίας και παράδοσης, είναι βουνά ντυμένα με μύθους και παραδόσεις που χάνονται στα βάθη των αιώνων. Τα Άγραφα είναι μια Ελλαδική περιοχή ορεινή και δύσβατη, μια απέραντη θάλασσα από βουνοκορφές άλλες ψηλές και άλλες χαμηλότερες, εκεί που οι Αγραφιώτες ζουν στο δικό τους απομονωμένο κόσμο. Στο άκουσμα της λέξης Άγραφα, ο Έλληνας συνειρμικά φέρνει στο νου του τους κλέφτες και τους αρματολούς της προεπαναστατικής περιόδου του μεγάλου αγώνα. Η περιοχή των Αγράφων υπήρξε ο καταλληλότερος τόπος για την δράση των κλεφτών και αρματολών, αφού η Τουρκική εξουσία δεν έφτασε ποτέ ως εκεί με την σκληρή και καταπιεστική μορφή της. Στα Άγραφα ο μύθος και η ιστορία ζωντανεύουν, είναι μια από τις περιοχές με πλούσιες αγωνιστικές παρακαταθήκες, κάθε ύψωμα αναταράζεται από μύθους και το χώμα είναι βαμμένο με το αίμα των ηρωικών αγώνων του Ελληνικού λαού.

      Ο νομός της Καρδίτσας χαρακτηρίζεται από την αντίθεση της άγριας ομορφιάς, της οροσειράς των Αγράφων και της ηρεμίας του ατέλειωτου Θεσσαλικού κάμπου. Η δε όμορφη πόλη της Καρδίτσας βρίσκεται στην καρδιά της Ελλάδος. Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της πόλης του κάμπου, είναι το μεγάλο πάρκο του Παυσίλυπου, οι ευρύχωρες πλατείες και οι πεζόδρομοι που δημιουργούν χρώμα και ατμόσφαιρα οικειότητας. Σαν καταπράσινη θάλασσα απλώνεται ο Θεσσαλικός κάμπος. Η εύφορη γη του και η γεωγραφική του θέση, συνετέλεσαν στο να γίνει πέρασμα και τόπος συνάντησης φυλών και πολιτισμών.

     Τα χωριά της Αργιθέας απλώνονται σε αμφιθεατρικό σχηματισμό στις πλαγιές των Αγράφων. Ξακουστή είναι η φιλοξενία των ντόπιων και η αγάπη με την οποίαν περιβάλουν τον επισκέπτη. Κλεισμένοι ανάμεσα στους ορεινούς όγκους, οι κάτοικοι ανέπτυξαν ιδιαίτερα πολιτιστικά στοιχεία.

     Η λίμνη Πλαστήρα βρίσκεται κρυμμένη μέσα στην αγκαλιά των κατάφυτων βουνών. Το ξεχωριστό αυτό στολίδι των Αγράφων, η τεχνητή λίμνη σχηματίστηκε από τα νερά του ποταμού Μέγδοβα, του αρχαίου Ταυρωπού. Ένας μικρός παράδεισος, για εκδρομές όλο τον χρόνο σ΄ ένα τοπίο συναρπαστικό καθώς η πανέμορφη λίμνη αγκαλιάζεται από ψηλά και κατάφυτα βουνά. Μια λίμνη τριγυρισμένη από πλατάνια και βελανιδιές, με τις πλαγιές των Αγράφων πιο μέσα να πλημμυρίζουν από έλατα και οξιές. Δένδρα και βουνοκορφές που καθρεπτίζονται στα νερά της λίμνης, συνθέτουν ένα μαγικό περιβάλλον.

    Τα Μετέωρα βρίσκονται και αυτά στην Κεντρική Ελλάδα και συγκεκριμένα στο βορειοδυτικό τμήμα της Θεσσαλίας ανάμεσα στα Χάσια και την Πίνδο δυτικά. Εκεί που τελειώνει η Θεσσαλική πεδιάδα, υψώνονται γιγάντιοι βράχοι που δημιουργούν ένα θαύμα μοναδικό ίσως στον κόσμο. Πριν από 25-30 εκατομμύρια χρόνια, μετά από γεωλογικές μεταβολές που συνέβησαν κατά την διάρκεια των αιώνων, ανυψώθηκε το κεντρικό τμήμα της σημερινής Ελλάδας και βυθίστηκε η περιοχή της Θεσσαλίας, η οποία αποτελούσε μια λίμνη. Αργότερα δημιουργήθηκε το άνοιγμα στην κοιλάδα των Τεμπών, με αποτέλεσμα τα νερά να χυθούν στο Αιγαίο και να αποκαλυφθεί η Θεσσαλική πεδιάδα.

    Στους βράχους αυτούς βρήκαν καταφύγιο αρκετοί τολμηροί ερημίτες και αναχωρητές, οι οποίοι αναζητούσαν ψυχική ηρεμία, γαλήνη και με την προσευχή επεδίωκαν την Χριστιανική τελειότητα. Το πότε κατοικήθηκαν αυτοί οι βράχοι δεν είναι γνωστό.  Ως πρώτος ασκητής αναφέρεται, ο Βαρνάβας περί τα 950 μ.Χ., οποίος ίδρυσε τη σκήτη του Αγίου Πνεύματος .Τα Μετέωρα είναι σήμερα το μεγαλύτερο και σημαντικότερο, μετά το Άγιο Όρος, μοναστικό συγκρότημα στον Ελλαδικό χώρο. Σήμερα συνεχίζουν χωρίς διακοπή την παράδοση της Ορθοδοξίας και οι κυριότερες μονές είναι: η ιερή μονή Μεγάλου Μετεώρου, η ιερή μονή Αγίου Βαρλαάμ, η ιερή μονή Ρουσάνου, η ιερή μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά, η ιερή μονή Αγίου Στεφάνου και η ιερή μονή Αγίας Τριάδας. Από τα έξι σήμερα λειτουργούντα μοναστήρια της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα, της μονής Βαρλαάμ, της Αγίας Τριάδας και Αγίου Νικολάου Αναπαυσά είναι αντρικές ενώ η μονή Ρουσάνου και Αγίου Στεφάνου γυναικείες.


     Τα πανέμορφα δε χωριά του Ασπροποτάμου είναι διάσπαρτα σε μια περιοχή απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς απ' όπου διέρχεται ο Ασπροπόταμος. Το παράφορο αυτό ποτάμι με την άσπρη κοίτη, σφάζει την κεντρική Πίνδο, δίνοντας τ' όνομα του σ' ολάκερη την περιοχή, αφού δε περάσει τα σύνορα της Θεσσαλίας και διασχίσει το νομό Αιτωλοακαρνανίας με το όνομα Αχελώος χύνεται στο Ιόνιο πέλαγος, αφού πρώτα έχει δεχθεί τα νερά πολλών άλλων παραποτάμων. Η περιοχή του Ασπροποτάμου αποτελεί ενιαία γεωγραφική ενότητα και ως προς τα ιστορικά, πολιτιστικά και κλιματολογικά χαρακτηριστικά, ταυτίζεται πολύ περισσότερο με την Ήπειρο παρά με την Θεσσαλία, παρ' όλο ότι οι διοικητικές διαιρέσεις έχουν διαμορφώσει μια διαφορετική κατάσταση.

     Τα Τρίκαλα βρίσκονται στο δυτικό άκρο του Θεσσαλικού κάμπου και έτσι μπορούν να συνδυάσουν τόσο την άπλα του κάμπου, όσο και την μαγεία του βουνού. Η πόλη των Τρικάλων είναι κτισμένη στη θέση της προομηρικής νύμφης Τρίκκης, που σύμφωνα με την παράδοση ήταν κόρη του Πηνειού ποταμού. Την πόλη διασχίζει ο παραπόταμος του Πηνειού Ληθαίος, φυσικό ανεκτίμητο στολίδι, που με τα πλούσια νερά του δίνει ξεχωριστή ομορφιά στην πόλη, που απλώνεται γύρω του και ανασαίνει απ' αυτόν.

    Οι αχανείς εκτάσεις του κάμπου της Λάρισας τον κάνουν ατέλειωτο. Η Λάρισα είναι χτισμένη στο κεντρικό ανατολικό τμήμα της Θεσσαλικής εύφορης πεδιάδας, στις δύο όχθες του ποταμού Πηνειού. Η ένδοξη πρωτεύουσα του νομού, απλώνεται νωχελικά στον απέραντο κάμπο. Είναι μια μεγαλούπολη με ζωηρή κίνηση και ενδιαφέροντα μνημεία και κόμβος της Ελλάδας που συνδέει τη Δυτική Ελλάδα, με την Μακεδονία και τα Βαλκάνια. Έχει αυτοδίκαια κατακτήσει τον τίτλο του κυρίαρχου οικονομικού, εμπορικού, πολιτιστικού, αγροτικού, συγκοινωνιακού και βιομηχανικού κέντρου της Θεσσαλικής ενδοχώρας. Κατά τον αρχαίο μύθο η νύμφη Λάρισα παίζοντας με την μπάλα της δίπλα στον Πηνειό, γλίστρησε και πνίγηκε στα νερά του και από τότε πήρε το όνομα της η πόλη. Η Λάρισα, κατά την μυθολογία ήταν σύζυγος του Ποσειδώνα και μητέρα του Αχαιού, του Φθία και του Πελασγού.
  
    Τέλος, πάνω στο σταυροδρόμι των οδικών αρτηριών, που συνδέουν τη Στερεά Ελλάδα και τα παράλια του Παγασητικού με τη Θεσσαλική ενδοχώρα βρίσκεται το Βελεστίνο, που είναι μια όαση μέσα στην μονότονη απλωσιά και ξεραΐλα του Θεσσαλικού κάμπου. Άφθονα νερά, ράχες και πλαγιές, καταπράσινα λιβάδια και εύφορα περιβόλια, χαρίζουν με την χλοερή ομορφιά τους και τις πλουσιότατες εναλλαγές, τη ζωηρή αίσθηση της φυσικής και ψυχικής ευφορίας.

     Σε αυτή εδώ την περιοχή είχε ακμάσει στην αρχαιότητα, μια ονομαστή Θεσσαλική πόλη, γνωστή με τ' όνομα Φεραί. Σε αυτή λοιπόν τη γωνιά του Θεσσαλικού κάμπου γεννήθηκε ο Ρήγας. Εδώ στο Βελεστίνο μεγάλωσε και πρωτογνώρισε, τη σκληρή ζωή των ραγιάδων και τ' όνομα της πατρίδας του κράτησε για επώνυμο του ο μεγάλος βάρδος. Έζησε τα εφηβικά και νεανικά του χρόνια στην Θεσσαλική γη ο αργότερα πρωτομάρτυρας της Ελευθερίας. Αργότερα ο φλογερός και ανήσυχος Θεσσαλός στην Βιέννη συντάσσει τον περίφημο του θούριο «Ως πότε παλικάρια.», το επαναστατικό αυτό μανιφέστο, σάλπισμα ξεσηκωμού και σύνθημα επαναστατικού συναγερμού για την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα.


              

Η Θεσσαλία, χώρα μυθική και ιστορική, έπαιξε και παίζει σπουδαίο ρόλο στη διαμόρφωση των ρυθμών της εθνικής ζωής στο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, και πνευματικό επίπεδο.
Όπου κι αν ταξιδέψεις η Θεσσαλία σε θαμπώνει, η ομορφιά είναι εκεί και σε περιμένει!!


 

 

Αριθμός  επισκεπτών

από 12/8/2005

ip based webcounter

free web counter

Copyright ©

7ο Γυμνάσιο Λάρισας

2003-2014

Σχεδιασμός & Επιμέλεια: Χουρμουζιάδου Δέσποινα - Γαλλικών